12 augustus 2015 – Kerkira – Gouvia – Lefkas -Sivota

IMG_056224 juli 2015

Vanuit Paxos varen we voor de eerste maal naar Oost Corfu. De ondiepten ten zuiden van het eiland zorgen voor mooie blauwe schakeringen in het water. De grote baaien van Kondrakia en Pounda hebben lange stranden. Af en toe ziet men een klein dorp. Kerkira en Gouvia tekenen af tegen de einder. De afstand lijkt klein maar het zijn nog vele mijlen tot daar. Na een uurtje zeilen valt de wind weg, ik was het opkruisen toch beu. De motor gaat aan en we zetten een rechte koers uit naar Kerkira.IMG_6800

Onder het oude kasteel bij de Naok Yacht Club gaan we op acht meter diepte voor anker. Hier hebben we afgesproken met onze vrienden Uwe en Ine uit Cagliari. Zij hadden ons van ver zien aankomen en varen ons met hun dinghy tegemoet voor we goed en wel voor anker liggen. Van blij weerzien gesproken.IMG_0568

Het oude Fort in Kerkyra, hoog op de heuvel, glunderd over de Ionian zee en houdt met zekerheid een oogje in het zeil. Bij zonsondergang schittert de burcht in haar oude kleren. Ten zuiden kan men met de dinghy door de oude gracht varen. De doorsteek is slechts een driehonderd meter maar het heeft wel iets. Een rondje om Mandraki is prachtig.IMG_0560

IMG_0561

Uwe en Ine hebben bezoek van hun zoon Martin en zijn beste vriend Alex.IMG_0586

Na twee dagen varen we in de vroege namiddag naar een kleine baai noord van Gouvia. De wind is opgekomen en zit perfect. Alvorens de baai in te varen maken we nog enkele extra rondjes en genieten van het zeilen. Wat later liggen beide schepen naast elkaar voor anker. Het water is zo zuiver dat ik de stroomgroep en watermaker start.IMG_0598

Na twee minuten valt de stroomgroep uit en krijg ik code zeven op het Lcd klavier. Wat zou dat kunnen zijn? De impeller van de waterpomp heb ik verleden week vervangen. Ik herinner mij dat het de tweede impeller was op korte tijd. Code zeven geeft aan dat de uitlaat onvoldoende koeling krijgt. Het is ondertussen bijna donker en we besluiten morgenvroeg de oorzaak op te zoeken.

26 juli 2015.

Voor het grootste gedeelte van de dag zal ik in de donkere ruimte bij de stroomgroep verblijven, maar dat weet ik nu nog niet. Het is er krap en helemaal niet gezellig. Ik demonteer de waterpomp en kijk terwijl de impeller na. Geen spoor van slijtage of tandverlies te zien. Dan maar verder zoeken en zo kom na de dikke watertubes bij de warmtewisselaar terecht. Daar zou dus het probleem kunnen zitten want na de warmtewisselaar gaat het water naar buiten. De huiddoorvoer van de uitlaat heb ik verleden week nog nagekeken en deze is 100 % zeker open. De inlaat van het koelwater is ook ok en de filter is gereinigd. IMG_6902Dus de warmtewisselaar is volgens mij de boosdoener. Een slangenmens moet je zijn om daar goed aan te kunnen. Uren gaan voorbij en het is warm in de bakskist. Corine brengt een ventilator voor wat verkoeling. De wanden rond de stroomgroep heb ik inmiddels losgemaakt. Met veel moeite kan ik aan de schroeven om langs beide zijden de warmtewisselaar te openen. Tot mijn verbazing haal ik 15 impeller tanden uit de opening. Heel vreemd want bij wisseling van impellers heb ik altijd de afgebroken stukjes nagekeken.  Aan de achterzijde van de interkoeler komt enkel wat bruin water uitgelopen. Ik sluit beide openingen, bid een schietgebed en start de generator. Na één minuut valt hij terug in code zeven. Vriend Uwe ontfermt zich nog een tijd over het probleem maar heeft ook geen antwoord. Er zit niets anders op dan een Onan technieker te zoeken, morgen want de dag is om.IMG_0602

27 juli 2015.

Gelukkig vind ik een Onan dealer in Gouvia en ik krijg een afspraak voor nazicht en reparatie. Het probleem zit wel degelijk in de interkoeler maar is door mij niet op te lossen. De interkoeler moet gedemonteerd worden in en een bepaald bad worden ondergedompeld om de zoutkristallen die zich gedurende de jaren hebben vastgezet in de koelbuisjes op te lossen. Dit was ook wat Frans van de Utopia mij had verteld tijdens ons gesprek gisteren in de late namiddag.

De volgende dag in de namiddag varen we zes mijl zuid naar Gouvia Marine. Voor 84 euro mag je hier een nachtje verblijven. Een echte havenplaats krijgen we niet wegens plaatsgebrek. We worden langs de kade gedropt.  De marinera helpt ons met tegenzin, geeft ons één mooringlijn aan, de tweede moeten we zelf maar nemen. Ik merk aan de marinera op dat heel de haven ruikt naar de diesel die men ook duidelijk op het wateroppervlak zie drijven maar hij schenkt hier geen aandacht aan.IMG_0569

28 juli om 9:30 zou de technieker aan boord moeten zijn, maar dit is Griekenland. Om twee uur is uiteindelijk de technieker aan boord. Hij demonteert de interkoeler en neemt hem mee voor ontzilting. Na enkele uren zou hij klaar zijn voor montage.IMG_0571

De vuile diesel stoort mij, zeker omdat langszij heel de Cosi en dinghy er een smurrie hangt. Ik neem enkele foto’s van de drijvende zwarte klodders en stuur deze naar het havenkantoor. Nog geen vijf minuten later staat de manager achter het schip. Hij zegt mij dat hij helemaal niet op de hoogte was van het probleem terwijl heel de haven naar de diesel ruikt???IMG_6901

De regel in Gouvia Marine is als je na 14:00 uur in de namiddag de haven niet hebt verlaten je een dag à 84 euro voor de Cosi moet bijbetalen. Ik leg hem uit dat de technieker te laat was maar daar heeft hij geen oor naar.

Na enkele plezierige dagen met Uwe, Ine, Martin en Alex varen wij zuidwaarts. Ak Kometa, Petriti, Preveza en Sivota bay worden bezocht. Allen zijn mooie plaatsjes om voor anker te gaan.IMG_6892

IMG_6895

IMG_6896

Op de AIS hadden wij de Fortune Cookie gezien. Zij waren in Zakinthos aangekomen en trekken noordwaarts. Wij zitten in  noord  Corfu en gaan terug zuidwaarts. Verleden zomer hebben wij hun in de Balearen ontmoet en een gezellige tijd met hun doorgebracht. Nadia en Wilhelm zijn in onze wintermaanden de Atlantische Oceaan overgestoken naar de Caribean. Wij zouden elkaar in Griekenland terug zien. Voor hun was het uiteraard een verassing als wij plotseling naast hun schip lagen. We blijven enkele dagen samen om hun lange verhalen te horen van hun avontuurlijke reis.IMG_6898

Het worden echter drie drukke nachten na elkaar en niet van feesten. De eerste nacht in Sivota begint het te onweren met de nodige rukwinden. In deze drukke baai liggen alle schepen dicht bij elkaar en dan is het uitkijken. Meestal zijn het Fransen of Italianen die met hun schip te kort naast een ander voor anker gaan.IMG_6920

IMG_6918Bij ons viel het nog mee maar wij zijn toch elk uur of bij motorgeluid inspectie gaan houden. Verschillende schepen zoeken een veiligere ankerplaats in de overvolle baai. Zij zoeken en zoeken en uiteindelijk gooien ze hun anker maar uit om te kunnen slapen.IMG_6919 Nacht nummer twee was deels hetzelfde. Een Engelse boot kwam vrij kort mij ons liggen, maar ik dacht dat het wel goed zou zijn. Zij verlaten hun schip en gaan aan de wal. IMG_6926

IMG_6933Zoals gewoonlijk steekt de wind op tussen 18:00 en 19:00 uur, draait 180 graden en houdt aan tot na middernacht. Veel ruimte was er niet tussen beide schepen.  Om 02:30 komen de Engelsen terug aan boord en het feesten verder op hun schip. Veel lawaai, gelach en gezang kunnen we een tijdje verdragen. Om 4:30 beginne ze te zwemmen met geroep en getier. Geloof me, dit naast de boeg van je schip. Toen is Corine uit haar krammen geschoten en heeft ze even op hun plaats gezet, en … het hielp. Plots was het muisstil en het is zo gebleven.IMG_6930 Nacht drie, we liggen voor anker in Palairos. Rond 22:00 uur steekt de wind op tot 45 knopen. De ondergrond is zand en veel wied. Windop voor de Cosi ligt de Fortune Cookie. Voor de Fortune Cookie liggen enkele andere zeilboten. Ik was niet zeker over mijn anker, had onvoldoende ketting gestoken en met de harde wind neem ik het onzekere voor het zekere en verhuis verder weg van de andere boten. Voor alle zekerheid laat ik 80 meter ketting uit in 15 meter diep water. De wind loeide door de verstaging en om de beurt hielden wij wacht. Op een bepaald moment roept Corine dat er iets niet juist is in de buurt van de Fortune Cookie. Ik neem de verrekijker over en ze inderdaad een Sunsail charter boot naar hun toe drijven. Met mijn sterke lamp schijn tracht ik aandacht te trekken. Nadia had dit gezien maar was te laat. Het Sunsail bootje kwam dwars tegen de ankerketting van hun schip aan. Gelukkig hadden zij bijna geen schade maar elk krasje is natuurlijk teveel. Met mijn rib ben ik naar hun toe gevaren. De Fransman van de charter boot was helemaal in panieken beefde over zijn ganse lichaam. Hij, zijn vrouw en twee zonen waren an boord en hij wist niet wat te doen. Wat kun je doen in een wind van 45 knopen, slechts 30 meter dunne ketting en een klein ankertje. Wij hebben het bootje zo kort mogelijk tegen de kant voor anker gelegd in de hoop dat het anker niet zou slippen. De Fransman vroeg wat hij nog kon doen als het anker het niet zou houden, ja wat kun je dan doen, rondjes varen tot de wind voorbij is.IMG_6938

Terug in de Cosi heb in het radar- en ankeralarm opgezet. Om vijf uur ben ik nog eens gaan kijken, de Fransman was rondjes aan het varen. Als toetje op de taart bemerk ik windop van onze schepen een felle brand halverwege de berg. Dat was het wat ik al een tijdje rook? In de Fortune Cookie zie ik Wilhelm en Nadia ook buiten staan. Op onze Cosi is niets van roet te zien. De wind is ondertussen ook wat gaan draaien zodat we niet meer de rookwolk liggen. Bij dageraad halen we anker op, we houden het in deze baai voor bekeken.IMG_6949

De volgende nachten zijn rustig, blauw water, zon en …. .IMG_6951

IMG_6943

IMG_6940

2 gedachten over “12 augustus 2015 – Kerkira – Gouvia – Lefkas -Sivota”

  1. Hallo vrienden, wat een verhaal, maar hoe liep het af met de generator?
    Is de technieker nu teruggekomen enz.. en opgelost?
    Groetjes en dikke kusjes

    1. Ja, alles is uiteindelijk in orde gekomen. We hebben wel extra moeten bijbetalen in de haven en 83 euro is toch wel wat geld.
      Dank voor je reactie en tot later. Groetjes aan allen.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *